دکتر پرتقالی

هنوز هم عید برای من  یعنی بنفشه های وحشی ته باغ که بابا قبل از تحویل سال می چید و

 توی گلدون آبی که روزهای غیر عید در تصاحب سرگردان بود میذاشت و به مارمه میداد

 تا سال رو تحویل کنه. هیچوقت سنبل نخریدیم و بنفشه وحشی همیشه به جای سنبل توی

سفره هفت سین بود و ما هیچوقت بخاطر اینکه با ب شروع میشه از هفت سین بیرون ننداختیم

 و به سینی که به ۶ می رسید فکر هم نکردیم .

سال نو رو دوست دارم اما مدتهاست که سال جدید دیگه مبنای تغییر و تحولات من نیست.وقتی

روزهای عمرمون داره میگذره چه اهمیتی داره در قالب سال ۸۷ بگذره یا ۹۰؟قبل ترها شروع سال

 جدید یکسری تصمیماتی میگرفتم که بعضیاشون هیچ وقت عملی نشد.قبل ترها طرف حسابم

خدا بود،وقتی توی دفترخاطرات های زمان بچگیم پرسه می زنم به فور نعمت ازین نوشته ها توی

 صفحات شب آخر می بینم: ای خدای بزرگ ای خدایی که در آسمانهایی، ای خدایی که مارو

آفریدی به مردم بوسنی و آفریقا و فلسطین کمک کن،کمک کن معدل ثلث دومم ۲۰ بشه و از

رقیبام شکست نخورم.کمک کن بقیه بچه ها تو هر دین و کشوری که هستن شاد باشن.کمک

کن مادرم زمین و خواهرم طبیعت در امان باشن.کمک کن بدکارا بفهمن دارن اشتباه می کنن و

پشیمون بشن...

 الان هنوز به دعاهای بچگیم اعتقاد دارم اما نمی تونم به قشنگی اون زمان دعا کنم.

امسال سال خوبی برام نبود البته بدی های پشت هم تصادف نیست و گاهی یعنی داری راه رو

اشتباه می ری و باید برگردی و من امیدوارم قدرت برگشت و تجزیه تحلیل شرایط رو داشته باشم.

امسال بود که فهمیدم همه چیز یعنی رزیدنتی! البته بعد از قبولی خودش قصه دیگه ایه و تضمین

کننده خوشبختی نیست اما انگار تنها راه فرار از شرایطه،امسال بود که فهمیدم می تونی وجدان

کاری داشته باشی و برای تک تک مریضات ارزش قائل بشی و تعهد رو به لحظاتت تزریق کنی اما

 مشکلات ملت همچنان حول کفش کتر پیلار!! بچرخه و به خاطر این کفش توبیخ بشی، امسال

فهمیدم اصلاح کردن چقدر سخته! چطور میشه به ۵ تا مریض که با هم می ریزن توی اتاق معاینه

فهموند اگه یکی یکی هم بیان داخل، ویزیت می شن، چطور میشه به افرادی که از عهده اداره

کردن زندگی خودشون برنمیان فهموند واسه دیگران نسخه ننویسن و با این فلسفه که اگه یکی

 موفق و شاده حتما" آدم مشکل داریه ، بار زندگی ملالت  آورشونو کم نکنن، امسال که فهمیدم

 می تونی خیلی راحت بیفتی و خودتم نفهمی از کجا افتادی! و الان دارم فکر می کنم چه آرزوی

جز اصلاح این شرایط و آدمها می تونم داشته باشم.برای دغدغه های شخصی ام دعا نمی کنم

 یه جوری سعی می کنم از عهدش بربیام....

امسال هر چی سخت گذشت اما دوستای خوبی کنارم بودن ،الف عزیزم که میشه گفت امسال

کشفش! کردم با اینکه از قبل می شناختمش، ح و س خوبم که لحظه به لحظه آرومم می کردن 

و پ که منو به داشتن آینده ایی که دوست دارم و موفقیت رو در گرو رسیدن به اون مرحله میدونم

امیدوار کرد و دوستان خوب وبلاگی ام هم جای خودشون رو دارن . در آخر هم سال نو رو تبریک

میگم و امیدوارم همیشه شاد باشین و تعطیلات خوبی داشته باشید و از بوی بها لبریز باشین.

نوشته شده توسط دکتر پرتقالی در 0:16 |  لینک ثابت   •