دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت ۱۳۹۲
خرابی آبگرمکن حمام زنانه
نمی تونیم عمل هارو شروع کنیم چون پک استریل نداریم. زنگ می زنم به خانم ی مسئول اتاق عمل. میگه: 10 دقیقه دیگه پک میرسه. کمی نگران مریض اتاق اول که برای کورتاژ تشخیصی به اتاق عمل اومده و با وزن124 کیلویی روی تخت باریک عمل نشسته هستم. دلم می خواد عمل هامونو زودتر بزنیم و برگردم خونه. بعد کشیک با همگروهیم "شاکلا خانم" که همیشه تو هپروته هیچی مثل یک حمام داغ و یک لیوان شیر قهوه نمی چسبه اما انگار ساعت 9 شده و خبری از پکها نیست. دوباره زنگ می زنم که مریضا NPOهستن ما امروز TAH - Myomectomy -FD&c - cystectomy داریم اگه پک نداری حداقل شجاعانه بگو نمیشه که ما عملای الکتیومونو کنسل کنیم. دیگه میزنه کانال شمالی این خانوم ی و میگه: رزیدنتای چش دریارمبه که انده زبون دارنه.گمه صبر هاکن.
ساعت 10 صبح. مریضها همچنان در ریکاوری و پرسنل اتاق عمل خوشحال که هنوز پکها نرسیده و تو شیف اونا عملای کمتری انجام میدیم. اتندمحترم هم نشسته و بی اعتنا به صحبتهای من که برای اعتراض هم شده باید عملهارو کنسل کنیم تا مدیریت خانوم ی زیر سوال بره داره برای امتحان ارتقا سوال طرح می کنه و من همچنان مثل دارکوب دارم میگم این 10 دقیقه و نیم ساعت دیگه یعنی توهین به شعور همه ماها و نادیده گرفتن حقوق مریضا. همه ساکت هستن و در انتظار رسیدن پک. ...
ساعت 10:15 ...خانوم ی میگه: اینم پک به کوری چشم رزیدنتا. دارم اعتراض می کنم که که شما از دیشب می دونستی پک استریل نداریم! دستگاه خرابه! اعلام نکردی که مقاومتی عمل کنیم ؟ اگه سزارین اورژانس داشتیم تکلیف چی بود ؟ میگه فلان فلان شده ها برین سر عملاتون.
اون روز حتی یک عمل هم کنسل نشد و هیچ کسی توضیحی نداد و فردا هم همه یادشون رفت که دیروز چه روزی بود.
